ادبیات

 غزل

مژده اى دل كه مسیحا نفسى مى‏آید                  كه ز انفاس خوشش بوى كسى مى‏آید

ز غم هجر مكن ناله و فریاد كه من               زده‏ ام فالى و فریاد رسى مى‏آید

از آتش وادى ایمن نه من خُرّم و بس            موسى آنجا به امید قبسى مى‏آید

هیچكس نیست كه در كوى تواش كارى نیست            هر كسى آنجا به طریق هوسى مى‏آید

كس ندانست كه منزلگه معشوق كجاست             اینقدر هست كه بانگ جرسى مى‏آید

جرعه‏ اى ده كه به میخانه ی ارباب كرم             هر حریفى ز پى ملتمسى مى‏آید

دوست را گر سر پرسیدن بیمار غمست             گو بران خوش كه هنوزش نفسى مى‏آید

خبر بلبل این باغ بپرسید كه من             ناله ‏اى مى‏شنوم كز قفسى مى‏آید

یار دارد سر صید دل حافظ یاران             شاهبازى به شكار مگسى مى‏آید